Vaak spreek ik met mensen na het verlies van een geliefde uit hun leven. En dan raad ik hen aan om los te laten. Dat loslaten het moeilijkste is in het leven is, snap ik heel goed. Maar dat het meer vrijheid geeft dan wat dan ook, heb ik ook ondervonden. Daarover nadenkend kwam ik onderstaand stuk tegen en die wil ik jullie niet onthouden: Loslaten betekent niet dat het me niet meer uitmaakt, het betekent dat ik het niet voor iemand anders kan doen. Loslaten betekent niet mijzelf afsluiten, het is het besef dat ik een ander niet kan beheersen. Loslaten betekent machteloosheid toegeven, wat betekent dat ik het resultaat niet in handen heb. Loslaten betekent niet in het middelpunt staan en alles beheersen, maar anderen toestaan hun eigen weg te gaan. Loslaten betekent niet treiteren, schelden of ruzie maken, maar zoeken naar eigen tekortkomingen en die verbeteren. Loslaten betekent niet alles naar eigen hand zetten, maar elke dag nemen zoals hij komt. Loslaten is niet spijt hebben van het verleden, maar erdoor groeien en leven in het hier en nu. Loslaten betekent niet oordelen, maar de ander toestaan mens te zijn. Loslaten betekent niet ontkennen, maar accepteren. Loslaten betekent niet zorgen voor, maar geven om. Loslaten betekent minder vrezen en meer beminnen. (Nelson Mandela)